حساب کاربری

نحوه پیکربندی Pool در خانواده Dell Unity -مدیریت FAST Cache

دسته بندی:
ذخیره‌سازی و مدیریت داده
تاریخ به روز رسانی:
1404/11/29 ساعت 14:06



مدیریت FAST Cache در Dell Unity

(پشتیبانی شده فقط در پیاده سازی های فیزیکی)

FAST Cache قابلیتی است که با افزودن یک لایه Cache ثانویه و پرظرفیت روی Flash Driveها، ظرفیت Caching موجود را بالا می برد تا عملکرد Storage System بهتر شود. در همین مقاله، مسیر کامل مدیریت FAST Cache از معرفی تا ایجاد FAST Cache، مانیتورینگ، افزایش ظرفیت FAST Cache، کاهش ظرفیت FAST Cache و حذف FAST Cache به صورت مرحله محور ارائه می شود. هدف این است که با همین راهنما بتوان پیکربندی را دقیق انجام داد و در پایان، جمع بندی روشنی از تصمیم ها و اثرات عملیاتی در دست باشد.

معرفی FAST Cache

FAST Cache به عنوان یک Cache ثانویه با ظرفیت بالا طراحی شده تا بخش های پرترافیک داده را روی Flash نگه دارد و فشار I/O را از روی Driveهای Back-end کم کند. این موضوع باعث می شود ظرفیت Caching در Storage System رشد کند و پاسخ گویی به دسترسی های پرتکرار بهتر شود. در ادامه، ابتدا محدوده پشتیبانی و منطق عملکرد توضیح داده می شود تا تصمیم گیری برای فعال سازی و استفاده از FAST Cache دقیق تر انجام شود.

FAST Cache چیست و در چه محیط هایی پشتیبانی می شود؟

  • پشتیبانی در Hybrid Flash Array
    FAST Cache برای استفاده در Hybrid Flash Arrayها پشتیبانی می شود و هدف آن بهبود عملکرد System از مسیر افزایش ظرفیت Caching است.
    این قابلیت برای Poolهایی که All-Flash نیستند در دسترس قرار می گیرد تا از Flash به عنوان لایه Cache استفاده شود.
    نتیجه این رویکرد، افزایش کارایی در سناریوهایی است که داده های پرترافیک باید سریع تر سرویس دهی شوند.
  • قابل استفاده در Dynamic Pool
    FAST Cache برای Poolهای Dynamic قابل استفاده است و می توان آن را به صورت مجزا برای Poolها پیکربندی کرد.
    با این کار، Storage Resourceهایی که داخل همان Pool ایجاد می شوند از FAST Cache بهره می برند.
    این مدل تخصیص باعث می شود کنترل استفاده از Cache در سطح Pool شفاف و قابل مدیریت باشد.
  • قابل استفاده در Traditional Non-All-Flash Pool
    FAST Cache برای Traditional Non-All-Flash Poolها نیز پشتیبانی می شود، مشروط بر اینکه محیط Hybrid باشد.
    در این حالت، بخش های پرترافیک از ظرفیت های بزرگ Storage می توانند روی Flash Cache شوند.
    این رویکرد کمک می کند Poolهای غیر All-Flash در پاسخ گویی به دسترسی های پرتکرار بهتر عمل کنند.

معماری عملکرد FAST Cache

  • Cache ثانویه با ظرفیت بالا
    FAST Cache به عنوان یک Cache ثانویه با ظرفیت بالا عمل می کند و هدف آن افزایش ظرفیت Caching موجود در Storage System است.
    این لایه Cache برای جذب دسترسی های پرترافیک طراحی شده تا عملکرد کلی بهتر شود.
    در نتیجه، بخش فعال تر داده ها در مسیر سریع تری سرویس دهی می شود.
  • استفاده از SAS Flash Drive
    FAST Cache از SAS Flash Driveها استفاده می کند تا داده های پرترافیک را روی Flash نگه داری کند.
    این کار باعث کاهش بار روی Hard Driveهای Back-end می شود و مسیر I/O سبک تر می گردد.
    بهره گیری از Flash در نقش Cache، به خصوص برای دسترسی های پرتکرار، اثرگذاری بیشتری دارد.
  • افزایش ظرفیت Caching در Storage System
    FAST Cache با افزایش ظرفیت Caching، کمک می کند درصد بیشتری از Working Set در لایه سریع تری قرار بگیرد.
    Working Set بخش فعال تر یک Application است و دسترسی به آن معمولاً تکرار بالاتری دارد.
    وقتی ظرفیت Cache بالا می رود، احتمال سرویس دهی سریع تر به این بخش افزایش پیدا می کند.
  • کپی داده های پرترافیک در بلوک های 64KB
    FAST Cache زیرمجموعه های پرترافیک را در بلوک های 64KB به Flash Driveها کپی می کند.
    این یعنی پرترافیک ترین بخش های بسیاری از LUNها یا File Systemها از مجموعه کوچک تری از Flash Driveها بهره می برند.
    در عمل، بخش های داغ داده روی Flash متمرکز می شوند و مسیر دسترسی کوتاه تر می گردد.

نحوه تخصیص FAST Cache به Poolها

  • فعال سازی در سطح Pool
    می توان Poolهای مجزا را برای استفاده از FAST Cache پیکربندی کرد تا رفتار Cache در سطح Pool کنترل شود.
    این رویکرد برای محیط هایی مناسب است که نیاز دارند برخی Poolها از Cache بهره ببرند و برخی دیگر خیر.
    نتیجه، مدیریت دقیق تر عملکرد و منابع در سطح Pool است.
  • اعمال خودکار بر تمامی Storage Resourceهای داخل Pool
    وقتی یک Pool برای FAST Cache پیکربندی شود، تمامی Storage Resourceهایی که در همان Pool ایجاد می شوند از FAST Cache استفاده می کنند.
    این رفتار باعث می شود نیازی به اعمال تنظیم جداگانه برای هر Resource نباشد.
    ساختار عملیاتی ساده تر می شود و پیاده سازی یکپارچه تر پیش می رود.

NOTE:
استفاده از درایوهای نوع SAS Flash 3 یا SAS Flash 4 برای FAST Cache پشتیبانی نمی شود.

مزایای FAST Cache در سطح System

مزایا در FAST Cache با تمرکز روی کاهش فشار از روی Driveهای Back-end و استفاده هوشمند از Flash Driveها شکل می گیرد. این قابلیت با تمرکز روی داده های پرترافیک، مسیر سرویس دهی را بهینه می کند و باعث می شود منابع Flash به شکل کارآمدتری استفاده شوند. در این بخش، مزایا در سه محور TCO، سادگی مدیریت و مقیاس پذیری ظرفیت Cache ارائه می شود.

بهبود Total Cost of Ownership (TCO)

  • کاهش نیاز به Drive Spindle
    FAST Cache تعداد Drive Spindleهای موردنیاز برای رسیدن به سطح مشخصی از عملکرد را کاهش می دهد.
    دلیل این موضوع، کم شدن بار روی Hard Driveهای Back-end است که بخشی از فشار I/O جذب Cache می شود.
    در نتیجه، با Driveهای کمتر هم می توان به سطح عملکرد نزدیک تری رسید.
  • کاهش بار Back-end Hard Drive
    وقتی داده های پرترافیک روی Flash Cache شوند، درخواست های پرتکرار کمتر به Driveهای Back-end می رسند.
    این کاهش بار باعث می شود Driveهای کندتر هم در عمل پاسخ گویی بهتری داشته باشند.
    خروجی آن، بهبود رفتار عملکردی در سطح System است.
  • بهبود IOPS/Dollar
    با کاهش نیاز به Driveهای پرهزینه، بهره وری مالی (IOPS/Dollar) بهتر می شود.
    این یعنی با هزینه کمتر، عملکرد قابل قبول تری به دست می آید.
    چنین بهینه سازی ای در تصمیم گیری برای توسعه Poolها اثر مستقیم دارد.
  • بهبود IOPS/KWH
    کاهش تعداد Driveهای پرسرعت و استفاده بهینه تر از Flash، بهره وری مصرف انرژی (IOPS/KWH) را بهبود می دهد.
    چون بار پردازشی I/O بهتر توزیع می شود، فشار روی زیرساخت کمتر می گردد.
    این موضوع در مقیاس های بزرگ، اثر خود را واضح تر نشان می دهد.
  • امکان جایگزینی SAS با NL-SAS
    با گذشت زمان، Poolهای جدید با Driveهای کندتر NL-SAS می توانند جایگزین Poolهایی شوند که Driveهای سریع تر SAS دارند.
    در عین حال، همان عملکرد Application حفظ می شود چون بخش های پرترافیک روی Flash Cache می شوند.
    این جابه جایی، مسیر اقتصادی تری برای توسعه Storage فراهم می کند.

کاهش پیچیدگی

  • استفاده بهینه از Flash Drive
    در سطح System، FAST Cache کمک می کند ظرفیت Flash Drive به کارآمدترین شکل مصرف شود.
    به جای تخصیص Flash به یک Application خاص، تمرکز روی داده هایی است که بیشترین دسترسی را دارند.
    این نگاه System-wide، استفاده از Flash را منطقی تر می کند.
  • عدم تخصیص به Application خاص
    FAST Cache داده های پرترافیک را در هر نقطه ای از Storage System شناسایی و Cache می کند.
    این یعنی Flash Driveها به یک Application قفل نمی شوند و قابل استفاده برای Hot Spotهای مختلف هستند.
    نتیجه، مدیریت ساده تر و کاهش نیاز به تحلیل های پیچیده برای هر Application است.
  • تطبیق خودکار با Hot Spot
    FAST Cache خود را با هر Hot Spot در هر نقطه ای از Storage System تطبیق می دهد.
    این تطبیق باعث می شود عملکرد برای تمامی Applicationهای موجود بهتر شود، حتی با تعداد Flash Drive کمتر.
    رفتار سیستم پویا می ماند و تمرکز روی نقاط پرترافیک حفظ می شود.

مقیاس پذیری ظرفیت Cache

  • ظرفیت بالاتر نسبت به DRAM Cache
    FAST Cache می تواند تا ظرفیتی بزرگ تر از حداکثر ظرفیت DRAM Cache مقیاس پذیر شود.
    این افزایش ظرفیت، فضای بیشتری برای نگه داری داده های پرترافیک فراهم می کند.
    بنابراین درصد بیشتری از Working Set می تواند در Cache سریع تری قرار بگیرد.
  • Promote شدن Working Set فعال
    ظرفیت Cache بزرگ تر یعنی تمام یا بخش بیشتری از Working Set مشتری به FAST Cache Promote می شود.
    Working Set فعال ترین بخش یک Application است و دسترسی به آن معمولاً پرتکرار است.
    وقتی این بخش روی Cache سریع تر باشد، واکنش پذیری سیستم ملموس تر بهبود می یابد.

پیکربندی درایوهای FAST Cache

پیکربندی درست Driveها، پایه اصلی عملکرد پایدار FAST Cache است و محدودیت های آن باید از ابتدا رعایت شود. FAST Cache از نوع مشخصی از Flash Driveها استفاده می کند و نحوه آرایش RAID نیز ثابت است. در این بخش، نوع Drive، محدودیت های ترکیب و وابستگی ظرفیت به مدل سیستم شفاف سازی می شود.

نوع درایوهای پشتیبانی شده

  • فقط SAS Flash 2
    FAST Cache از Driveهای SAS Flash 2 استفاده می کند و Driveهای دیگر برای این قابلیت مطرح نشده اند.
    انتخاب Drive باید با اندازه های پشتیبانی شده مدل سیستم هم خوان باشد.
    رعایت همین شرط، جلوی ناسازگاری و محدودیت های اجرایی را می گیرد.
  • پیکربندی به صورت RAID 1 Pair
    Driveهای FAST Cache در جفت های RAID 1 پیکربندی می شوند.
    این آرایش برای ساختار Cache به صورت استاندارد در نظر گرفته شده است.
    در نتیجه، هنگام انتخاب تعداد Drive باید جفت بودن آن ها در نظر گرفته شود.

محدودیت های پیکربندی

  • عدم امکان ترکیب اندازه های مختلف
    امکان ترکیب اندازه های مختلف Drive در FAST Cache وجود ندارد.
    این یعنی اگر یک اندازه انتخاب شد، همه Driveهای FAST Cache باید همان اندازه باشند.
    رعایت این محدودیت برای ثبات و سازگاری پیکربندی ضروری است.
  • عدم امکان ترکیب انواع مختلف Drive
    انواع مختلف Drive را نمی توان داخل FAST Cache با هم ترکیب کرد.
    این موضوع انتخاب را محدود اما ساختار را قابل پیش بینی تر می کند.
    نتیجه، کاهش ریسک ناسازگاری و ساده تر شدن نگه داری است.

وابستگی ظرفیت به مدل دستگاه

  • تفاوت در حداکثر ظرفیت
    اندازه Driveهای قابل استفاده و حداکثر ظرفیت FAST Cache بسته به مدل متفاوت است.
    همین تفاوت باعث می شود پیش از اجرا، ظرفیت هدف با محدودیت های مدل سنجیده شود.
    تصمیم نهایی باید با توجه به قابلیت های همان مدل گرفته شود.
  • ارجاع به مستندات Compatibility و Interoperability
    برای جزئیات سازگاری و تعامل پذیری، باید به مستندات Compatibility و Interoperability مراجعه شود.
    این مستندات مسیر تشخیص اندازه های پشتیبانی شده و محدودیت های مدل را روشن می کند.
    نتیجه، انتخاب Drive و ظرفیت بر اساس معیارهای معتبر و قابل اتکا خواهد بود.

بهترین شیوه های استفاده از FAST Cache

بهترین شیوه ها کمک می کنند FAST Cache دقیقاً در جایی فعال شود که بیشترین اثر را دارد و از سناریوهای نامناسب دور بماند. این موضوع، هم از نظر عملکرد و هم از نظر بهره وری منابع Flash اهمیت دارد. در این بخش، سناریوهای توصیه شده و سناریوهای عدم استفاده با معیارهای روشن ارائه می شود.

سناریوهای توصیه شده

  • Working Set بزرگ
    استفاده از FAST Cache زمانی توصیه می شود که Working Setهای بزرگ داده باید ذخیره و خوانده شوند.
    این داده ها باید به صورت مکرر مورد دسترسی قرار گیرند و سریع در دسترس باشند.
    در چنین شرایطی، ظرفیت Cache بالاتر می تواند بخش فعال داده را بهتر پوشش دهد.
  • دسترسی مکرر Read/Write
    وقتی تراکنش های روزانه Read/Write فعال هستند، FAST Cache می تواند اثرگذاری بیشتری داشته باشد.
    چون داده های پرترافیک زودتر روی Flash قرار می گیرند و درخواست ها سریع تر پاسخ می گیرند.
    این الگو با ماهیت Cache هم خوانی بالایی دارد.
  • نیاز به دسترسی سریع
    در کاربردهایی که تأخیر پایین اهمیت دارد، FAST Cache با Promote کردن بخش فعال داده کمک می کند.
    دسترسی سریع تر به داده های پرتکرار، تجربه عملیاتی روان تری ایجاد می کند.
    این بهبود به ویژه وقتی Hot Spotها شکل می گیرند قابل مشاهده تر است.
  • وجود SAS Flash Drive کافی
    استفاده از FAST Cache زمانی منطقی است که System Driveهای کافی برای Storage داده و بهبود عملکرد داشته باشد.
    به طور مشخص، وجود SAS Flash Drive کافی پیش نیاز عملی اجرای کارآمد است.
    در این حالت، انتخاب Driveها بر اساس سیاست Spare و محدودیت های System انجام می شود.
  • تراکنش های روزانه روی بلوک های بزرگ
    در سناریوهایی که تراکنش های روزانه روی بلوک های بزرگ داده فعال هستند، FAST Cache می تواند مفید باشد.
    چون داده های پرترافیک به Flash منتقل می شوند و فشار از روی Driveهای Back-end کم می شود.
    البته نوع الگوی I/O باید با توصیه ها هم خوان باشد.

سناریوهای عدم استفاده

  • داده های Sequential
    برای داده هایی که Sequential هستند، توصیه می شود از FAST Cache استفاده نشود.
    چون الگوی دسترسی متوالی با ماهیت Cache پرترافیکِ بلوکی سازگاری کمتری دارد.
    در نتیجه، ممکن است ظرفیت Cache بدون بازده مناسب مصرف شود.
  • Large-block I/O
    برای داده هایی با Large-block I/O بهتر است FAST Cache به کار نرود.
    این الگو می تواند باعث شود داده ها به شکلی وارد Cache شوند که ارزش عملی کمی داشته باشد.
    بنابراین فعال سازی باید با توجه به نوع I/O انجام شود.
  • Database Log
    FAST Cache برای Database Logها پیشنهاد نمی شود.
    دلیل آن Sequential بودن داده های Log است که با توصیه های استفاده هم خوان نیست.
    نتیجه، پرهیز از فعال سازی برای جلوگیری از استفاده کم بازده از Flash است.
  • Circular Log
    برای Circular Logها نیز استفاده از FAST Cache توصیه نمی شود.
    چون داده ها ماهیت Sequential دارند و الگوی دسترسی برای Cache مناسب نیست.
    انتخاب درست این بخش ها، از اتلاف ظرفیت Cache جلوگیری می کند.
  • Storage آرشیوی با دسترسی هفتگی یا ماهانه
    اگر Storage برای اهداف آرشیوی استفاده می شود و دسترسی هفتگی یا ماهانه دارد، FAST Cache گزینه مناسبی نیست.
    چون داده ها پرترافیک و مکرراً خوانده/نوشته نمی شوند تا روی Cache ارزشمند باشند.
    در این حالت، فعال سازی می تواند منابع Flash را بدون نیاز واقعی درگیر کند.

پیش نیازهای ایجاد FAST Cache

قبل از شروع پیکربندی FAST Cache، باید چند شرط کلیدی برقرار باشد تا فرآیند ایجاد بدون توقف و خطا پیش برود. این پیش نیازها هم به License مربوط است و هم به نوع و اندازه Driveهای در دسترس. در این بخش، موارد لازم برای آغاز ایجاد FAST Cache به صورت شفاف آورده شده است.

  • نصب License مربوط به FAST Cache
    برای ایجاد FAST Cache باید License مربوط به FAST Cache روی System نصب شده باشد.
    بدون License، امکان اجرای فرآیند ایجاد در مسیر تنظیمات فراهم نمی شود.
    بنابراین بررسی وضعیت License، اولین گام منطقی پیش از اقدام عملی است.
  • وجود SAS Flash 2 در اندازه های پشتیبانی شده
    System باید Driveهای SAS Flash 2 در اندازه های پشتیبانی شده توسط مدل را داشته باشد.
    انتخاب Driveهای در دسترس بر اساس تعداد Flash موجود، سیاست Spare و محدودیت های System تعیین می شود.
    این شرط، مستقیم روی امکان ایجاد و ظرفیت نهایی FAST Cache اثر می گذارد.
  • تطابق با محدودیت های مدل سیستم
    اندازه Driveهای قابل استفاده و حداکثر ظرفیت FAST Cache بسته به مدل متفاوت است.
    همین موضوع ضرورت تطبیق با محدودیت های مدل را پررنگ می کند.
    برای اطمینان از سازگاری، ارجاع به مستندات Compatibility و Interoperability لازم است.

ایجاد FAST Cache

ایجاد FAST Cache نقطه شروع عملی پیکربندی FAST Cache است و باید دقیق و مرحله به مرحله انجام شود. در این فرآیند، اندازه و تعداد Driveها انتخاب می شود و تصمیم مهمی درباره فعال سازی برای Poolهای موجود گرفته می شود. رعایت ترتیب مراحل، باعث می شود تنظیمات مطابق محدودیت های System و سیاست Spare پیش برود.

مراحل ایجاد

  1. انتخاب Settings
  2. ورود به Storage Configuration > FAST Cache
  3. انتخاب گزینه Create
  4. انتخاب اندازه و تعداد Drive
  5. بررسی سیاست Spare Drive
  6. تصمیم درباره فعال سازی برای Poolهای موجود
    • در صورت نیاز، گزینه Enable FAST Cache for existing pools غیرفعال می شود.
    • در این حالت، فعال سازی برای Poolهای مجزا می تواند در زمان بعد انجام شود.
    • این تصمیم به کنترل دقیق تر استفاده از Cache در سطح Pool کمک می کند.

فعال یا غیرفعال کردن FAST Cache برای یک Pool

کنترل FAST Cache در سطح Pool، بخش مهمی از عملیات FAST Cache است و امکان مدیریت دقیق تر رفتار Cache را فراهم می کند. با این روش می توان تعیین کرد کدام Pool از FAST Cache استفاده کند و کدام Pool خارج از این چرخه باشد. انجام درست این مراحل، به تنظیمات پایدار و قابل پیش بینی در محیط های چند-Pool کمک می کند.

مراحل انجام کار

  1. ورود به Storage > Pools
  2. انتخاب Pool موردنظر
  3. انتخاب Edit
  4. در تب General فعال یا غیرفعال کردن گزینه Use FAST Cache
    • با انتخاب گزینه، FAST Cache برای Pool فعال می شود.
    • با پاک کردن گزینه، FAST Cache برای Pool غیرفعال می شود.
    • این تغییر روی Storage Resourceهای ایجادشده در همان Pool اثرگذار خواهد بود.

مشاهده اطلاعات FAST Cache در سطح System

مانیتورینگ FAST Cache در سطح System کمک می کند وضعیت، ظرفیت و تعداد Driveها در یک نگاه بررسی شود. علاوه بر نمای کلی، امکان مشاهده جزئیات هر Drive هم وجود دارد تا تصویر دقیق تری از ترکیب FAST Cache به دست آید. این بخش برای تصمیم گیری درباره توسعه یا تغییرات ظرفیت، مبنای عملی قابل اتکایی ایجاد می کند.

مشاهده وضعیت کلی

  • Settings
    مسیر مشاهده وضعیت از Settings آغاز می شود تا به بخش پیکربندی Storage برسد.
    همین نقطه، اطلاعات پایه FAST Cache را به صورت متمرکز نمایش می دهد.
    بررسی دوره ای این نما، دید مناسبی از وضعیت کلی فراهم می کند.
  • Storage Configuration > FAST Cache
    در این مسیر می توان وضعیت، فضای کل و تعداد Driveهای FAST Cache را مشاهده کرد.
    این اطلاعات برای ارزیابی ظرفیت فعلی و وضعیت عملیاتی ضروری است.
    ثبت این مقادیر در تغییرات آتی، مقایسه را ساده تر می کند.
  • مشاهده Status
    Status نمایی از وضعیت FAST Cache ارائه می دهد و برای اطمینان از فعال بودن یا مشکلات احتمالی کاربرد دارد.
    در کنار سایر شاخص ها، به تصمیم گیری درباره تغییرات کمک می کند.
    این مورد باید همراه با ظرفیت و تعداد Driveها دیده شود.
  • مشاهده Total Space
    Total Space فضای کلی FAST Cache را نشان می دهد و برای سنجش کفایت ظرفیت مهم است.
    وقتی Working Set بزرگ تر می شود، این عدد اهمیت بیشتری پیدا می کند.
    افزایش یا کاهش ظرفیت نیز با توجه به همین شاخص ارزیابی می شود.
  • مشاهده تعداد Drive
    تعداد Driveها نشان می دهد FAST Cache با چند Drive ساخته شده و برای برنامه ریزی Expand یا Shrink لازم است.
    چون Driveها در جفت های RAID 1 هستند، شمارش و انتخاب باید با دقت انجام شود.
    این شاخص به درک ساختار فیزیکی Cache کمک می کند.

مشاهده جزئیات درایوها

  • Settings
    برای جزئیات Driveها نیز مسیر از Settings شروع می شود و به بخش دیسک های FAST Cache می رسد.
    این مسیر کمک می کند سطح جزئی تری از اطلاعات در دسترس باشد.
    در بررسی های تغییر ظرفیت، این بخش کاربردی تر می شود.
  • Storage Configuration > FAST Cache Disks
    در این قسمت، نام و اندازه هر Drive در FAST Cache نمایش داده می شود.
    این اطلاعات برای اطمینان از هم سان بودن نوع و اندازه Driveها اهمیت دارد.
    همچنین، شفافیت لازم برای انتخاب Driveهای افزودنی یا قابل حذف را ایجاد می کند.
  • مشاهده نام Drive
    نام Drive به تشخیص دقیق دیسک ها کمک می کند و در عملیات انتخاب Drive نقش کلیدی دارد.
    در Expand یا Shrink، تطبیق انتخاب با نام ها از خطا جلوگیری می کند.
    این بررسی باید دقیق و بدون عجله انجام شود.
  • مشاهده اندازه Drive
    اندازه Drive باید با محدودیت عدم ترکیب اندازه ها سازگار باشد.
    مشاهده اندازه ها کمک می کند هرگونه اختلاف احتمالی سریع تشخیص داده شود.
    این کنترل، ثبات پیکربندی FAST Cache را حفظ می کند.

مشاهده اطلاعات FAST Cache در سطح Pool

در سطح Pool می توان بررسی کرد آیا Pool مشخص برای استفاده از FAST Cache پیکربندی شده است یا خیر. این کنترل، به ویژه زمانی اهمیت دارد که چند Pool در محیط وجود دارد و رفتار هر Pool باید مستقل مدیریت شود. نتیجه این بررسی، تصمیم دقیق تر درباره فعال سازی، توسعه یا حذف FAST Cache در همان Pool است.

بررسی وضعیت Pool

  1. Storage > Pools
  2. انتخاب Pool
  3. انتخاب Edit
  4. در تب General بررسی فعال بودن Use FAST Cache
    • اگر فیلد فعال باشد، Pool برای استفاده از FAST Cache پیکربندی شده است.
    • اگر غیرفعال باشد، Storage Resourceهای Pool از FAST Cache استفاده نمی کنند.
    • این وضعیت باید با هدف عملکردی Pool هم خوان باشد.

افزایش یا کاهش ظرفیت FAST Cache

تغییر ظرفیت FAST Cache بخشی از عملیات FAST Cache است و با نیازهای رشد داده و الگوی دسترسی مرتبط می شود. Expand برای زمانی مناسب است که FAST Cache کوچک است و نیاز به خواندن/نوشتن داده بیشتر احساس می شود. Shrink معمولاً کمتر رخ می دهد و می تواند زمان بر باشد، چون داده های Cache باید Flush شوند.

افزایش ظرفیت (Expand)

  1. Settings
  2. Storage Configuration > FAST Cache
  3. انتخاب Expand
  4. انتخاب Driveهای SAS Flash 2 برای افزودن
    • افزودن Driveها برای افزایش ظرفیت FAST Cache انجام می شود.
    • انتخاب Driveهای در دسترس با توجه به سیاست Spare و محدودیت های System تعیین می گردد.
    • این اقدام زمانی مفید است که Working Set بزرگ تر شده و نیاز به Cache بیشتر وجود دارد.

کاهش ظرفیت (Shrink)

  1. Settings
  2. Storage Configuration > FAST Cache
  3. انتخاب Shrink
  4. انتخاب Driveهای قابل حذف
    • در مواردی که FAST Cache بیش از نیاز Applicationها بزرگ است، Shrink مطرح می شود.
    • گاهی Driveها باید برای ایجاد Storage Pool هایی با عملکرد بالاتر اختصاص داده شوند.
    • کمبود اسلات برای افزودن Driveهای بیشتر جهت Storage نیز می تواند دلیل این تصمیم باشد.

NOTE:
کاهش ظرفیت FAST Cache می تواند زمان زیادی ببرد و بر عملکرد Pool هایی که از FAST Cache استفاده می کنند اثر بگذارد، زیرا داده های روی Driveهای حذف شده باید به Pool Driveها Flush شوند.

حذف FAST Cache

حذف FAST Cache Driveها را برای استفاده های دیگر آزاد می کند، اما می تواند روی عملکرد System و Poolهای وابسته اثر بگذارد. این عملیات زمان بر است، چون داده های Cache باید به Pool Driveها Flush شوند تا ساختار بدون باقی مانده Cache جمع شود. در نتیجه، تصمیم حذف باید با توجه به اثرات عملکردی و نیاز به آزادسازی Driveها انجام شود.

تأثیر حذف

  • آزادسازی Driveها
    حذف FAST Cache باعث می شود Driveها برای استفاده های دیگر آزاد شوند.
    این موضوع زمانی ارزشمند است که منابع Flash باید به بخش های دیگر اختصاص داده شوند.
    با این حال، اثرات عملکردی باید هم زمان دیده شود.
  • احتمال کاهش Performance
    حذف FAST Cache می تواند بر عملکرد System و Pool هایی که از آن استفاده می کردند تأثیر بگذارد.
    چون ظرفیت Cache ثانویه حذف می شود و مسیر سرویس دهی به داده های پرترافیک تغییر می کند.
    بنابراین کاهش Performance یک ریسک واقعی و قابل توجه است.
  • زمان بر بودن فرآیند به دلیل Flush کامل Cache
    فرآیند Delete ممکن است طولانی شود، چون تمامی داده های Cache باید به Pool Driveها Flush شوند.
    همین مرحله، عامل اصلی زمان بر شدن عملیات است.
    در محیط های پر ترافیک، این موضوع حساس تر خواهد بود.

مراحل حذف

  1. Settings
  2. Storage Configuration > FAST Cache
  3. انتخاب Delete

پایان بندی روشن برای مدیریت FAST Cache

مدیریت FAST Cache وقتی نتیجه مطلوب می دهد که محدوده پشتیبانی، نوع Driveهای مجاز و الگوی مناسب استفاده از ابتدا درست انتخاب شود. با اجرای مرحله به مرحله ایجاد، فعال سازی در سطح Pool، مانیتورینگ در سطح System و اعمال عملیات Expand/Shrink، کنترل دقیقی روی ظرفیت Cache و اثر آن بر عملکرد ایجاد می شود. در نهایت، اگر آزادسازی Driveها اولویت پیدا کند، حذف FAST Cache با در نظر گرفتن زمان بر بودن Flush و اثر احتمالی بر Performance، باید با دقت انجام شود تا رفتار Poolها قابل پیش بینی باقی بماند.

 

برای دریافت مشاوره تخصصی در این زمینه، می‌توانید از طریق صفحه «ارتباط با ما» با کارشناسان آکو در ارتباط باشید.