نحوه پیکربندی Pool در خانواده Dell Unity - پیكربندی Pools

آشنایی با انواع Pool در Dell EMC Unity

پیکربندی Pool در Dell EMC Unity چارچوب اصلی مدیریت ظرفیت و سازمان دهی Driveها در یک Storage System را تعیین می کند. انتخاب درست میان Dynamic Pool و Traditional Pool مشخص می کند RAID Protection چگونه اعمال شود، Snapshot Management چگونه کنترل گردد و Pool Expansion با چه محدودیت هایی انجام شود. زمانی که ساختار Storage Pool به درستی طراحی شود، ایجاد و توسعه منابعی مانند LUN، File System و VMware Datastore بدون ریسک ساختاری انجام خواهد شد،در Unity Storage نوع Pool پایه تصمیم گیری های بعدی در سطح ظرفیت، Tier، Drive allocation و Data Relocation است. تفاوت میان Dynamic Pool و Traditional Pool فقط در شیوه ایجاد نیست، بلکه در رفتار سیستم پس از ایجاد، نحوه نمایش Driveهای آزاد و محدودیت های تغییر ساختار نیز دیده می شود. شناخت این تفاوت ها پیش از اجرای Wizard ایجاد Pool از بروز خطاهای طراحی جلوگیری می کند.

Dynamic Pool

Dynamic Pool در نسخه های مشخصی از Unity OE به صورت پیش فرض ایجاد می شود و ساختاری مبتنی بر توزیع یکپارچه Driveها دارد. این نوع Pool به گونه ای طراحی شده که مدیریت ظرفیت ساده تر شود، اما برخی پارامترهای آن پس از ایجاد قابل تغییر نیستند. بنابراین مرحله طراحی پیش از ایجاد اهمیت حیاتی دارد.

نسخه های پشتیبانی شده (OE 4.2.x و بالاتر / OE 5.2.x و بالاتر)

در Unity All-Flash که Unity OE نسخه 4.2.x یا بالاتر اجرا می کند، تمامی Poolهای جدیدی که ایجاد می شوند از نوع Dynamic هستند. در Unity HFA نیز اگر Unity OE نسخه 5.2.x یا بالاتر باشد، همین رفتار برقرار است. این موضوع باعث می شود در بسیاری از استقرارهای جدید، Dynamic Pool انتخاب پیش فرض سیستم باشد و نیازی به انتخاب دستی نوع Pool وجود نداشته باشد.

پیش فرض بودن در Unisphere UI، CLI و REST API

ایجاد Storage Pool از طریق Unisphere UI، Unisphere CLI و REST API در نسخه های یادشده، به صورت پیش فرض Dynamic Pool را تولید می کند. این هماهنگی میان ابزارهای مدیریتی باعث می شود فرآیند طراحی مستقل از روش اجرا باشد. در نتیجه تیم فنی می تواند بر اساس سیاست عملیاتی، ابزار مدیریت را انتخاب کند بدون آنکه نوع Pool تغییر کند.

حداقل تعداد (Drive (RAID Width + 1

برای ایجاد Dynamic Pool حداقل تعداد Drive برابر است با RAID width انتخاب شده به علاوه یک Drive. این شرط به صورت مستقیم به ساختار RAID Protection وابسته است. اگر RAID width بزرگتری انتخاب شود، تعداد Driveهای موردنیاز نیز افزایش می یابد و باید در زمان برنامه ریزی ظرفیت لحاظ گردد.

محدودیت RAID 6 برای NL-SAS در UI

در صورتی که Dynamic Pool با NL-SAS Drive ایجاد شود، در Unisphere UI تنها RAID 6 قابل انتخاب است. اگر سناریوی طراحی نیازمند RAID type متفاوت باشد، ایجاد Pool باید از طریق CLI انجام شود. این محدودیت در انتخاب Drive type و ابزار مدیریت باید از ابتدا در نظر گرفته شود تا فرآیند اجرا بدون وقفه انجام شود.

Traditional Pool

Traditional Pool ساختاری کلاسیک تر برای مدیریت Storage Pool دارد و در برخی نسخه های Unity OE تنها گزینه قابل استفاده است. در Virtual Deployment نیز تمامی Poolها از این نوع هستند. طراحی Traditional Pool وابسته به Tier، RAID configuration و Licenseهای فعال در سیستم است.

پشتیبانی در نسخه های قدیمی تر

در Unity All-Flash با نسخه های پایین تر Unity OE و در برخی Hybrid مدل ها، فقط Traditional Pool پشتیبانی می شود. در این شرایط انتخاب نوع Pool از پیش تعیین شده است و تمرکز طراحی بر انتخاب صحیح RAID و Storage Tier قرار می گیرد. بررسی نسخه نرم افزار پیش از شروع طراحی ضروری است.

امکان ایجاد در All-Flash جدید از طریق CLI و REST

در مدل های جدیدتر All-Flash امکان ایجاد Traditional Pool از طریق Unisphere CLI و REST API وجود دارد. این قابلیت زمانی اهمیت پیدا می کند که سناریوی طراحی نیازمند ساختار Traditional باشد. در چنین شرایطی مسیر اجرا باید از ابتدا مشخص و برنامه ریزی شود.

Traditional Pool در Virtual Deployment

در Virtual Deployment تمامی Storage Poolها از نوع Traditional هستند. در این محیط تمرکز اصلی روی تخصیص صحیح Tier به virtual disk هاست. هر virtual disk باید بر اساس ویژگی های underlying drive به Tier مناسب تخصیص داده شود تا Pool به درستی ساخته شود.

تفاوت های کلیدی Dynamic و Traditional Pool

انتخاب بین Dynamic Pool و Traditional Pool باید با شناخت کامل محدودیت های پس از ایجاد انجام شود. برخی تنظیمات در Dynamic Pool پس از ایجاد قفل می شوند و امکان باز طراحی ساده وجود ندارد. همچنین نحوه نمایش Driveهای آزاد و منطق Expand در این دو ساختار متفاوت است.

تغییر RAID و Hot Spare

در Dynamic Pool پس از ایجاد، RAID type و Hot Spare configuration قابل تغییر نیست. این موضوع باعث می شود تصمیم گیری درباره RAID Protection و spare capacity پیش از اجرای Wizard قطعی باشد. هرگونه تغییر در این پارامترها پس از ایجاد مستلزم حذف Pool و ایجاد مجدد آن خواهد بود.

امکان یا عدم امکان Shrink

هیچ یک از Poolها قابلیت shrink ندارند. علاوه بر آن، تغییر ویژگی های ذخیره سازی Pool بدون حذف Storage Resourceهای پیکربندی شده در آن امکان پذیر نیست. این محدودیت اهمیت برنامه ریزی ظرفیت و پیش بینی رشد آینده را دوچندان می کند.

نحوه Expand

Pool Expansion در Physical Deployment با اضافه کردن Drive و در Virtual Deployment با اضافه کردن virtual disk انجام می شود. در Dynamic Pool باید شرط حداقل Drive بر اساس RAID width رعایت شود. این فرآیند تنها مسیر افزایش ظرفیت بدون حذف ساختار Pool است.

تفاوت در نمایش Unused Drives

در Dynamic Storage Pool مقدار Unused Drives شامل HDD system driveها نمی شود. در Traditional Storage Pool این Driveها در محاسبه Unused لحاظ می شوند. این تفاوت می تواند برداشت از ظرفیت آزاد سیستم را تغییر دهد و باید در تحلیل ظرفیت مدنظر قرار گیرد.

پیش نیازهای طراحی و ایجاد Pool

ایجاد Storage Pool بدون بررسی Licenseها، انتخاب RAID Protection، تعیین Hot Spare و طراحی Tier ممکن است منجر به محدودیت های ساختاری در آینده شود. این مرحله در واقع بخش تصمیم گیری است و پایه اجرای صحیح پیکربندی Pool محسوب می شود.

بررسی License ها (در Hybrid Model)

در Unity Hybrid فعال بودن برخی License ها تعیین می کند چه قابلیت هایی در زمان ایجاد Storage Pool در دسترس باشد. پیش از شروع پیکربندی Pool باید وضعیت License ها بررسی شود تا در مرحله انتخاب Tier یا فعال سازی قابلیت های عملکردی با محدودیت مواجه نشود. این بررسی از بخش تنظیمات سیستم انجام می شود و نقش مهمی در طراحی نهایی Pool دارد.

FAST Cache

در صورتی که Storage System دارای FAST Cache License باشد، امکان استفاده از آن برای Pool فراهم است. این License در جدول مدیریت License ها قابل مشاهده است و می توان تصمیم گرفت که برای Pool مورد نظر فعال شود یا خیر. انتخاب استفاده از FAST Cache بر نحوه بهره برداری از Driveهای سریع اثر می گذارد و باید در مرحله طراحی مشخص شود.

FAST VP

در صورت فعال بودن FAST VP License، امکان استفاده از چند Storage Tier در Traditional Pool وجود دارد. این قابلیت همچنین مدیریت Data Relocation میان Tier ها را فراهم می کند. اگر FAST VP در دسترس باشد، طراحی multi-tier می تواند با انعطاف بیشتری انجام شود و رفتار انتقال داده در سطح Pool قابل مدیریت خواهد بود.

طراحی RAID Protection

RAID Protection ساختار تحمل خطا و نحوه توزیع داده میان Driveها را مشخص می کند. انتخاب RAID type و RAID width باید پیش از ایجاد Pool نهایی شود، زیرا در برخی انواع Pool پس از ایجاد قابل تغییر نیست. این مرحله مستقیماً بر usable capacity و حداقل Drive موردنیاز اثر دارد.

انتخاب RAID Type

RAID type در فرآیند ایجاد Pool انتخاب می شود و تعیین میکند داده ها با چه سطحی از حفاظت ذخیره شوند. این انتخاب روی تعداد Driveهای قابل استفاده و ظرفیت نهایی تاثیر می گذارد. در Dynamic Pool پس از ایجاد امکان تغییر RAID type وجود ندارد، بنابراین باید از ابتدا متناسب با سیاست عملیاتی انتخاب شود.

RAID Width

RAID width تعیین کننده تعداد Drive هایی است که در هر گروه RAID مورد استفاده قرار می گیرد. در Dynamic Pool حداقل تعداد Drive برابر با RAID width به علاوه یک Drive است. بنابراین انتخاب RAID width مستقیماً با ظرفیت اولیه و امکان Expand در آینده مرتبط است.

تنظیم Hot Spare Capacity

Hot Spare Capacity بخشی از ظرفیت Pool را برای جایگزینی Driveهای معیوب رزرو می کند. انتخاب مقدار مناسب باعث ایجاد تعادل میان سطح حفاظت و ظرفیت قابل استفاده می شود. در Dynamic Pool این تنظیم پس از ایجاد قابل تغییر نیست، بنابراین تصمیم درباره آن باید در مرحله طراحی گرفته شود.

1/32

در این حالت به ازای هر 32 Drive ظرفیتی معادل یک Drive به عنوان spare رزرو می شود. این مقدار به عنوان تنظیم پیش فرض شناخته می شود و برای بسیاری از سناریوها سطح مناسبی از حفاظت فراهم می کند. انتخاب این گزینه باعث می شود بخش کوچکی از ظرفیت برای بازیابی سریع در زمان خرابی اختصاص یابد.

2/32

در این گزینه به ازای هر 32 Drive ظرفیت معادل دو Drive به عنوان spare رزرو می شود. این انتخاب سطح حفاظت بالاتری ایجاد می کند اما ظرفیت usable کاهش می یابد. در محیط هایی که اولویت با پایداری بیشتر است، این گزینه می تواند انتخاب مناسب تری باشد.

طراحی Tier و انتخاب Drive

انتخاب Tier و Drive type ساختار نهایی Storage Pool را شکل می دهد. این تصمیم باید بر اساس نوع Deployment، Licenseهای فعال و نیاز عملکردی سیستم انجام شود. تفاوت در Drive type میتواند محدودیت هایی در RAID configuration یا انتخاب ابزار مدیریت ایجاد کند.

Flash

Flash Driveها در انتخاب Drive برای Tier ها قابل استفاده هستند و می توان آن ها را بر اساس ظرفیت انتخاب کرد. در Hybrid Pool اگر Data Reduction یا Advanced Deduplication برای Storage Resource فعال باشد، درصد Flash Drive در Pool باید حداقل به مقدار مشخصی برسد. در غیر این صورت هنگام Expand خطا رخ می دهد.

NL-SAS

در صورت استفاده از NL-SAS Drive در Dynamic Pool، در Unisphere UI تنها RAID 6 قابل انتخاب است. اگر طراحی نیازمند RAID type دیگری باشد، ایجاد Pool باید از طریق CLI انجام شود. این محدودیت باید پیش از اجرای Wizard در نظر گرفته شود.

HDD

HDD system driveها در محاسبه Unused Drives در Traditional Pool لحاظ می شوند اما در Dynamic Pool این Driveها در مقدار Unused نمایش داده نمی شوند. این تفاوت در زمان تحلیل ظرفیت آزاد اهمیت دارد و می تواند برداشت از میزان Driveهای قابل استفاده را تغییر دهد.

Multi-tier

در صورتی که سیستم دارای چند نوع underlying drive باشد، امکان ایجاد multi-tier pool وجود دارد. در Virtual Deployment تخصیص Tier به virtual disk بر اساس ویژگی underlying drive انجام می شود. طراحی صحیح multi-tier باعث استفاده بهینه از منابع مختلف می شود.

ایجاد Capability Profile برای VMware vVols

در صورت استفاده از VMware vVols می توان Capability Profile ایجاد کرد که قابلیت های آن بر اساس پیکربندی Pool تعریف می شود. این Profile امکان اعمال سیاست های مشخص در محیط vSphere را فراهم می کند. تعریف آن باید در هماهنگی با تیم مجازی سازی انجام شود.

تعریف Usage Tag

برای استفاده از Capability Profile در VMware vVols باید Usage Tagهای مشخصی تعریف و assign شوند. این Tagها به محیط VMware vSphere منتقل می شوند و در policy profileها قابل استفاده هستند. انتخاب دقیق Tagها باعث هم راستایی میان نیازهای ذخیره سازی و سیاست های مجازی سازی می شود.

هماهنگی با VMware vSphere

تعریف Tagها نیازمند همکاری میان storage administrator و virtualization administrator است. این هماهنگی تضمین می کند Tagها در محیط vSphere به درستی قابل استفاده باشند. نتیجه این فرآیند اعمال سیاست های دقیق تر روی Storage Resourceها خواهد بود.

مراحل ایجاد Dynamic Pool در Physical Deployment

ایجاد Dynamic Pool در Physical Deployment از طریق Wizard در بخش Storage انجام می شود. در این فرآیند انتخاب RAID configuration و Hot Spare اهمیت بالایی دارد زیرا پس از ایجاد قابل تغییر نیستند. رعایت ترتیب مراحل باعث می شود Pool بدون خطا ساخته شود.

اجرای Wizard ایجاد Pool

فرآیند ایجاد با ورود به بخش مدیریت Poolها آغاز می شود و Wizard مراحل را هدایت می کند. در این مرحله تعداد و نوع Driveهای قابل انتخاب بر اساس RAID configuration مشخص می شود. امکان به روزرسانی RAID configuration پیش از نهایی سازی وجود دارد.

Storage > Pools

برای شروع ایجاد Pool باید وارد بخش Storage شده و سپس Pools را انتخاب کرد. این بخش محل نمایش تمامی Poolهای موجود و مدیریت آن هاست. تمامی عملیات ایجاد، ویرایش و توسعه از همین مسیر انجام می شود.

Add

با انتخاب Add icon فرآیند Wizard آغاز می شود. در این مرحله نوع Pool و تنظیمات مرتبط با آن تعیین می شود. دنبال کردن دقیق مراحل Wizard برای تکمیل صحیح پیکربندی ضروری است.

انتخاب RAID Configuration

RAID configuration تعیین می کند چه تعداد و نوع Drive قابل انتخاب باشند. در صورت نیاز می توان با انتخاب گزینه Change این تنظیم را به روزرسانی کرد. تغییر RAID configuration می تواند بر ظرفیت Hot Spare نیز اثر بگذارد.

تنظیم Hot Spare

در همان فرآیند انتخاب RAID می توان ظرفیت Hot Spare را تنظیم کرد. انتخاب مقدار مناسب در این مرحله اهمیت دارد زیرا در Dynamic Pool پس از ایجاد قابل تغییر نیست. این تنظیم مستقیماً بر ظرفیت قابل استفاده تأثیر می گذارد.

محدودیت های پس از ایجاد

پس از ایجاد Dynamic Pool برخی تنظیمات ثابت می شوند و امکان تغییر آن ها وجود ندارد. همچنین تغییر ویژگی های ذخیره سازی بدون حذف Storage Resourceهای داخل Pool امکان پذیر نیست. با این حال افزایش ظرفیت از طریق Expand همچنان امکان پذیر است.

عدم تغییر RAID

RAID type پس از ایجاد Dynamic Pool قابل تغییر نیست. بنابراین انتخاب آن باید پیش از نهایی سازی Wizard قطعی باشد.

عدم تغییر Hot Spare

Hot Spare configuration نیز پس از ایجاد ثابت می ماند. هرگونه تغییر در این مقدار مستلزم حذف و ایجاد مجدد Pool خواهد بود.

عدم Shrink

Pool را نمی توان shrink کرد. کاهش ظرفیت تنها با حذف ساختار و منابع وابسته امکان پذیر است.

امکان Expand

افزایش ظرفیت Dynamic Pool با اضافه کردن Drive انجام می شود. در این فرآیند باید حداقل تعداد Drive بر اساس RAID width رعایت شود.

مراحل ایجاد Traditional Pool در Physical Deployment

ایجاد Traditional Pool در Physical Deployment نیز از طریق Wizard انجام می شود اما منطق انتخاب Tier در آن پررنگ تر است. در صورت وجود FAST VP License امکان انتخاب چند Tier وجود دارد. همچنین maximum usable capacity بر اساس Default RAID configuration نمایش داده می شود.

انتخاب Storage Tier

در صفحه Tiers می توان Storage Tierهای موردنظر را انتخاب کرد. انتخاب چند Tier تنها در صورتی امکان پذیر است که سیستم Hybrid باشد و FAST VP License فعال باشد. Wizard برای هر Tier انتخاب شده maximum usable capacity را نمایش می دهد که بر اساس Default RAID configuration محاسبه شده است.

شرط FAST VP

اگر FAST VP License فعال نباشد امکان انتخاب چند Tier وجود ندارد. در صورت فعال بودن، می توان چند Tier را در یک Pool ترکیب کرد. این قابلیت برای طراحی multi-tier در Hybrid اهمیت دارد.

محاسبه Maximum Usable Capacity

Wizard مقدار maximum usable capacity را بر اساس Default RAID configuration محاسبه و نمایش می دهد. این مقدار نشان می دهد چه ظرفیتی پس از اعمال RAID قابل استفاده خواهد بود. در صورت تغییر RAID configuration این مقدار نیز به روزرسانی می شود.

انتخاب Drive بر اساس RAID Configuration

تعداد و نوع Driveهایی که می توان برای Traditional Pool انتخاب کرد وابسته به RAID configuration است. هر تغییر در RAID configuration می تواند گزینه های انتخاب Drive را تغییر دهد. پس از انتخاب Driveهای مناسب، Pool ساخته می شود و آماده تخصیص Storage Resource خواهد بود.

ایجاد Pool در Virtual Deployment

در Virtual Deployment تمامی Storage Poolها از نوع Traditional هستند و ساختار آن ها بر پایه virtual diskهایی شکل می گیرد که از قبل در اختیار سیستم قرار گرفته اند. در این محیط، تمرکز اصلی بر تخصیص صحیح Tier به هر virtual disk و درک ویژگی های underlying drive است. پیش از ایجاد Pool باید اطلاعات دقیق مربوط به دیسک های زیرساختی دریافت شود تا طراحی Pool بر اساس مشخصات واقعی انجام گیرد.

دریافت اطلاعات Underlying Drive

پیش از ایجاد Pool لازم است از storage administrator اطلاعات مربوط به ویژگی های underlying driveهایی که قرار است در Pool استفاده شوند دریافت شود. این اطلاعات شامل نوع Drive و ویژگی های عملکردی آن است و مبنای تعیین Tier خواهد بود. بدون شناخت این مشخصات، تخصیص Tier ممکن است ناهماهنگ با توان واقعی دیسک ها انجام شود.

Assign Tier به Virtual Disk

هر virtual disk برای اینکه بتواند در Pool مورد استفاده قرار گیرد باید یک Tier مشخص داشته باشد. اگر virtual diskهایی که قرار است به Pool اضافه شوند Tier تخصیص یافته نداشته باشند، باید در همین مرحله Tier مناسب برای آن ها تعیین شود. انتخاب Tier باید بر اساس ویژگی های underlying drive همان virtual disk انجام شود تا ساختار Pool هماهنگ باقی بماند.

ایجاد Multi-tier Pool

در صورتی که سیستم دارای چند نوع underlying drive باشد، می توان یک multi-tier pool ایجاد کرد. در این ساختار، virtual diskها در Tierهای مختلف دسته بندی می شوند و Pool از چند لایه عملکردی تشکیل می شود. این طراحی امکان استفاده متوازن از منابع موجود را فراهم می کند و انعطاف بیشتری در مدیریت ظرفیت ایجاد می کند.

محدودیت های تغییر ساختاری

در Virtual Deployment نیز مانند Physical Deployment امکان shrink کردن Pool وجود ندارد. همچنین تغییر ویژگی های ذخیره سازی Pool بدون حذف Storage Resourceهای پیکربندی شده در آن امکان پذیر نیست. با این حال، گسترش Pool از طریق اضافه کردن virtual disk همچنان امکان پذیر است و مسیر توسعه ظرفیت را باز نگه می دارد.

مدیریت Snapshot در Pool

مدیریت Snapshot در سطح Storage Pool به منظور کنترل مصرف فضا انجام می شود. در صورت افزایش مصرف Snapshotها می توان حذف خودکار Snapshotهای قدیمی را فعال کرد تا از پر شدن کامل ظرفیت جلوگیری شود. این تنظیم در بخش ویرایش Pool قابل دسترسی است و امکان تعیین Threshold برای شروع و توقف حذف خودکار وجود دارد.

فعال سازی حذف خودکار Snapshot

برای فعال سازی این قابلیت باید وارد بخش Storage شده، Pool موردنظر را انتخاب و گزینه Edit را اجرا کرد. در تب Snapshot Settings امکان تعریف سیاست حذف خودکار Snapshotهای قدیمی وجود دارد. این تنظیم کمک می کند مصرف Snapshotها به صورت کنترل شده مدیریت شود.

بر اساس Total Pool Consumption

می توان تعیین کرد که حذف خودکار زمانی آغاز شود که total pool consumption space به مقدار Threshold تعیین شده برسد. در این حالت، مصرف کل Pool معیار تصمیم گیری است. این روش برای زمانی مناسب است که فشار کلی ظرفیت اهمیت بیشتری دارد.

بر اساس Snapshot Consumption

گزینه دیگر این است که حذف خودکار بر اساس snapshot pool consumption space انجام شود. در این سناریو، تنها میزان فضای مصرف شده توسط Snapshotها معیار فعال سازی حذف خواهد بود. این تنظیم زمانی کاربرد دارد که کنترل دقیق مصرف Snapshot مدنظر باشد.

تنظیم Stop Threshold

برای هر یک از روش های حذف خودکار می توان Stop Threshold تعیین کرد. این مقدار مشخص می کند حذف Snapshotها تا چه نقطه ای ادامه یابد و در چه سطحی متوقف شود. تنظیم صحیح Stop Threshold باعث می شود حذف کنترل شده و بدون اختلال در منابع فعال انجام شود.

مانیتورینگ ظرفیت و مصرف Pool

Pool Monitoring بخش مهمی از مدیریت Storage System است و اطلاعات دقیقی درباره وضعیت ظرفیت، مصرف و تخصیص منابع ارائه می دهد. از طریق بخش Usage > Capacity می توان شاخص های کلیدی مربوط به مصرف Pool را مشاهده کرد. این داده ها برای تصمیم گیری درباره Expand، تنظیم Alert و مدیریت Snapshot اهمیت دارند.

شاخص های Capacity

در صفحه Capacity اطلاعاتی مانند current pool capacity، space used، alert threshold، data reduction savings و نمودار مصرف در طول زمان نمایش داده می شود. این شاخص ها دید جامعی از وضعیت فعلی و روند مصرف ارائه می کنند. بررسی منظم این بخش از بروز oversubscription ناخواسته جلوگیری می کند.

Current Pool Capacity

این شاخص ظرفیت فعلی Pool را نمایش می دهد و مبنای محاسبه سایر پارامترهاست. مقدار آن نشان می دهد چه حجمی از منابع برای تخصیص در دسترس است. تغییرات این عدد پس از Expand یا افزودن Drive قابل مشاهده خواهد بود.

Used

فیلد Used درصدی از کل فضای Pool را نشان می دهد که توسط Storage Resourceهای مرتبط رزرو شده است. این مقدار شامل فضای مصرف شده توسط Snapshotها و thin cloneها نیز می شود. اگر این مقدار از 100 درصد عبور کند، Pool در وضعیت oversubscribed قرار گرفته است.

Non-base Space

Non-base Space میزان فضایی را نشان می دهد که Snapshotها و thin cloneها در Pool استفاده کرده اند. این عدد به تفکیک از فضای پایه منابع اصلی نمایش داده می شود. بررسی آن برای تحلیل مصرف Snapshot اهمیت دارد.

Preallocated Space

Preallocated Space مقدار فضایی است که برای یک Storage Resource رزرو شده اما هنوز به صورت واقعی مصرف نشده است. این مقدار می تواند در تحلیل ظرفیت قابل استفاده تأثیرگذار باشد. شناخت این شاخص از برداشت اشتباه درباره ظرفیت آزاد جلوگیری می کند.

Alert Threshold

Alert Threshold درصدی از تخصیص Storage را نشان می دهد که در آن سیستم درباره کاهش فضای باقی مانده هشدار ایجاد می کند. این مقدار قابل تنظیم بین 50 تا 84 درصد است. تنظیم مناسب آن باعث می شود پیش از رسیدن به وضعیت بحرانی، اطلاع رسانی انجام شود.

Data Reduction Savings

در صورتی که Data Reduction برای Storage Resourceهای پشتیبانی شده فعال باشد، میزان صرفه جویی نمایش داده می شود. این شاخص نشان می دهد چه میزان از ظرفیت به دلیل فشرده سازی یا Deduplication آزاد مانده است. بررسی آن به ارزیابی کارایی استفاده از فضای ذخیره سازی کمک می کند.

بررسی Oversubscription

اگر مقدار Used بیش از 100 درصد باشد، Pool در وضعیت oversubscribed قرار دارد. این وضعیت به معنی آن است که مجموع ظرفیت رزروشده بیشتر از ظرفیت فیزیکی Pool است. در چنین شرایطی باید مصرف منابع و Snapshotها با دقت بیشتری پایش شود.

مشاهده Storage Resourceهای متصل

در تب Storage Resources می توان فهرست تمامی Storage Resourceهای موجود در Pool را مشاهده کرد. در این بخش میزان مصرف هر Resource و سهم Snapshotها و thin cloneهای مرتبط نمایش داده می شود. این اطلاعات برای شناسایی منابع پرمصرف و تصمیم گیری درباره مدیریت ظرفیت کاربردی است.

مشاهده اطلاعات Drive

مدیریت دقیق Storage Pool بدون شناخت وضعیت Driveهای سیستم کامل نخواهد بود. در Unity Storage امکان مشاهده اطلاعات Driveها از طریق بخش تنظیمات فراهم است و این اطلاعات به تفکیک نوع Deployment نمایش داده می شود. بررسی وضعیت Driveها پیش از ایجاد یا گسترش Pool کمک می کند ظرفیت واقعی و Driveهای در دسترس به درستی ارزیابی شوند.

در Physical Deployment

در Physical Deployment جدول Driveها شامل اطلاعاتی درباره نوع Drive، وضعیت پیکربندی و نحوه تخصیص آن ها در Poolها است. این جدول دید شفافی از Driveهای configured و unconfigured ارائه می دهد. تحلیل این اطلاعات پیش از Expand یا ایجاد Pool جدید ضروری است.

Drive Type

Drive Type نوع فیزیکی Drive را مشخص می کند، مانند Flash یا NL-SAS. این مشخصه در انتخاب RAID configuration و طراحی Tier اهمیت دارد. شناخت نوع Drive از بروز محدودیت های ناخواسته در هنگام ایجاد Pool جلوگیری می کند.

Configured / Unconfigured

تعداد Driveهای configured نشان می دهد چه تعداد Drive در Dynamic Pool، Traditional Pool یا FAST Cache مورد استفاده قرار گرفته اند. Driveهای unconfigured آن هایی هستند که برای Provisioning در دسترس هستند. در تحلیل ظرفیت آزاد باید تفاوت این دو وضعیت به دقت بررسی شود.

Traditional Spare

تعداد Driveهای unconfigured که به عنوان hot spare برای Traditional Pool رزرو شده اند نیز در این جدول مشخص است. این مقدار نشان می دهد چه بخشی از Driveها برای حفاظت اختصاص یافته اند. بررسی آن به درک دقیق تر usable capacity کمک می کند.

FAST Cache

Driveهایی که برای FAST Cache provision شده اند نیز در این بخش نمایش داده می شوند. این اطلاعات نشان می دهد چه تعداد Drive به این قابلیت اختصاص یافته اند. در طراحی Hybrid باید وضعیت FAST Cache در کنار Poolها ارزیابی شود.

در Virtual Deployment

در Virtual Deployment اطلاعات مربوط به virtual driveهایی که برای استفاده در Pool در دسترس هستند نمایش داده می شود. Driveهایی که قبلاً در Pool استفاده شده اند یا دچار خطا هستند در فهرست قابل مشاهده نیستند. این ساختار کمک می کند فقط منابع قابل استفاده برای ایجاد یا گسترش Pool نمایش داده شوند.

Virtual Disk Size

اندازه هر virtual disk در جدول نمایش داده می شود و مبنای تخصیص ظرفیت به Pool خواهد بود. انتخاب virtual disk باید بر اساس نیاز ظرفیت و ساختار Tier انجام شود. بررسی دقیق Size از بروز عدم توازن در Pool جلوگیری می کند.

WWN

هر virtual disk دارای WWN مشخص است که آن را به صورت یکتا شناسایی می کند. این شناسه در مدیریت و ردیابی منابع اهمیت دارد. استفاده صحیح از WWN در مستندسازی و مدیریت تغییر توصیه می شود.

تغییر ویژگی های Pool

پس از ایجاد Storage Pool امکان ویرایش برخی ویژگی ها وجود دارد. این تغییرات از طریق انتخاب Pool و اجرای گزینه Edit انجام می شود. هرچند برخی پارامترها مانند RAID در Dynamic Pool قابل تغییر نیستند، اما تنظیمات مدیریتی و مانیتورینگ همچنان قابل ویرایش هستند.

تنظیمات عمومی

در تب General می توان نام و Description مربوط به Pool را تغییر داد. این تغییرات بر ساختار فنی Pool اثر نمی گذارد اما در مستندسازی و مدیریت بهتر منابع نقش دارد. انتخاب نام مناسب باعث شفافیت در مدیریت چندین Pool خواهد شد.

نام

نام Pool می تواند متناسب با نوع Deployment یا Tier انتخاب شود. استفاده از نام گذاری استاندارد به مدیریت بهتر محیط کمک می کند. این تغییر در هر زمان قابل انجام است.

Description

Description امکان ثبت توضیح درباره کاربرد یا ساختار Pool را فراهم می کند. درج توضیحات دقیق باعث می شود در آینده هدف طراحی Pool مشخص باشد. این مورد در محیط های بزرگ اهمیت بیشتری دارد.

مدیریت Capacity

در تب Usage و بخش Capacity اطلاعاتی درباره فضای آزاد، ظرفیت تخصیص یافته و Thresholdها نمایش داده می شود. این بخش ابزار اصلی Pool Monitoring است. امکان تغییر Alert Threshold نیز در همین قسمت وجود دارد.

Free Space

Free Space مقدار فضای باقی مانده در Pool را نشان می دهد. این مقدار پس از ایجاد Storage Resource یا Expand تغییر می کند. بررسی منظم آن از رسیدن به وضعیت بحرانی جلوگیری می کند.

Subscribed Capacity

Subscribed Capacity نشان دهنده مجموع ظرفیت رزروشده برای Storage Resourceهاست. این مقدار ممکن است از ظرفیت فیزیکی بیشتر باشد و منجر به oversubscription شود. تحلیل این شاخص برای تصمیم گیری درباره Expand ضروری است.

Alert Threshold

Alert Threshold در این بخش قابل تغییر است و بین 50 تا 84 درصد تنظیم می شود. این مقدار تعیین می کند در چه سطحی هشدار کاهش ظرفیت ایجاد شود. تنظیم مناسب آن باعث مدیریت پیشگیرانه ظرفیت خواهد شد.

مدیریت FAST VP

در صورت فعال بودن FAST VP License تب مربوط به FAST VP در تنظیمات Pool نمایش داده می شود. در این بخش اطلاعات مربوط به Data Relocation و وضعیت Tierها قابل مشاهده است. همچنین امکان مدیریت دستی فرآیند انتقال داده وجود دارد.

Data Relocation

اطلاعات مربوط به Data Relocation نشان می دهد داده ها چگونه میان Tierها جابه جا می شوند. این قابلیت برای بهینه سازی عملکرد در محیط Hybrid اهمیت دارد. مشاهده وضعیت آن به ارزیابی کارایی Pool کمک می کند.

Start / Stop

امکان Start یا Stop کردن Data Relocation به صورت دستی وجود دارد. این قابلیت در زمان تغییر سیاست یا انجام عملیات نگهداری کاربردی است. کنترل دستی باعث مدیریت دقیق تر رفتار انتقال داده می شود.

Exclude

می توان Pool را از فرآیند Data Relocation مستثنی کرد. این گزینه زمانی استفاده می شود که تمایلی به جابه جایی داده ها میان Tierها وجود نداشته باشد. انتخاب آن باید با توجه به سیاست عملکردی انجام شود.

بررسی RAID (در Dynamic Pool)

در تب RAID برای Dynamic Pool اطلاعاتی درباره Drive type، RAID type، stripe width و تعداد Driveها نمایش داده می شود. همچنین configured hot spare capacity نیز مشخص است. این بخش مرجع اصلی برای مشاهده ساختار RAID پس از ایجاد Pool است.

گسترش Expand) Pool)

گسترش Storage Pool تنها روش افزایش ظرفیت بدون حذف ساختار آن است. فرآیند Expand در Physical و Virtual Deployment متفاوت اجرا می شود. پیش از Expand باید شرایط حداقلی Drive و سیاست های مربوط به Data Reduction بررسی شود.

Expand در Physical Deployment

در Physical Deployment می توان Dynamic Pool یا Traditional Pool را با اضافه کردن Drive به Tierهای موجود گسترش داد. این فرآیند از طریق انتخاب Pool و گزینه Expand Pool آغاز می شود. اگر شرایط لازم فراهم نباشد، دکمه Expand غیرفعال خواهد بود.

انتخاب Storage Tier

در تب Storage Tiers باید Tier مربوط به Driveهایی که قرار است اضافه شوند انتخاب شود. انتخاب صحیح Tier باعث می شود Drive جدید در لایه مناسب قرار گیرد. این تصمیم باید با توجه به ساختار موجود Pool انجام شود.

حداقل Drive در Dynamic

برای Dynamic Pool حداقل تعداد Drive افزوده شده باید شرط RAID width به علاوه یک Drive را رعایت کند. در غیر این صورت Expand امکان پذیر نخواهد بود. این شرط مستقیماً با طراحی RAID مرتبط است.

شرط 10% Flash در Hybrid

در Hybrid Pool اگر Data Reduction یا Advanced Deduplication برای Storage Resource فعال باشد، درصد Flash Drive در Pool باید حداقل 10 درصد باشد. در صورت رعایت نکردن این شرط هنگام Expand خطا ایجاد می شود. بنابراین پیش از افزودن Drive باید ترکیب Driveها بررسی شود.

Expand در Virtual Deployment

در Virtual Deployment گسترش Pool با اضافه کردن virtual disk انجام می شود. پیش از افزودن virtual disk باید Tier آن بررسی یا تعیین شود. این فرآیند ساختار multi-tier را حفظ می کند.

Assign Tier

در صفحه Assign Tier to the Virtual Disk می توان Tier مربوط به virtual disk را تعیین یا ویرایش کرد. این تخصیص باید بر اساس ویژگی underlying drive انجام شود. هماهنگی Tier با ساختار Pool اهمیت دارد.

اضافه کردن Virtual Disk

در صفحه Virtual Disks می توان virtual diskهای موردنظر را انتخاب و به Pool اضافه کرد. پس از تأیید، ظرفیت Pool افزایش می یابد. این روش تنها مسیر توسعه ظرفیت در Virtual Deployment است.

حذف Pool

حذف Storage Pool تنها زمانی امکان پذیر است که هیچ Storage Resource تخصیص یافته ای در آن وجود نداشته باشد. این شرط شامل تمامی LUNها، File Systemها، VMware Datastoreها، NAS Serverها و Consistency Groupها می شود. پیش از حذف باید اطمینان حاصل شود هیچ وابستگی فعالی وجود ندارد.

اطمینان از عدم وجود:

LUN

هیچ LUN نباید به Pool وابسته باشد. در صورت وجود، ابتدا باید حذف یا منتقل شود.

File System

File Systemهای ایجادشده روی Pool باید حذف شوند. وجود آن ها مانع حذف Pool خواهد شد.

VMware Datastore

اگر VMware Datastore روی Pool ساخته شده باشد، پیش از حذف باید آزادسازی شود.

NAS Server

NAS Serverهایی که از Pool استفاده می کنند باید از آن جدا شوند. وابستگی فعال اجازه حذف نمی دهد.

Consistency Group

در صورت وجود Consistency Group وابسته به Pool، ابتدا باید حذف یا جابه جا شود.

Storage > Pools > Delete

برای حذف Pool باید وارد مسیر Storage > Pools شد، Pool موردنظر را انتخاب و گزینه Delete را اجرا کرد. در صورت وجود وابستگی، سیستم اجازه حذف نخواهد داد. حذف Pool ساختار آن را به طور کامل از سیستم خارج می کند.

جمع بندی فرآیند طراحی، ایجاد و مدیریت Pool در Unity

پیکربندی Pool در Unity Storage فرآیندی مرحله به مرحله است که از انتخاب نوع Pool آغاز می شود و تا مانیتورینگ ظرفیت، Snapshot Management، Pool Expansion و در نهایت Pool Deletion ادامه دارد. تصمیم گیری صحیح درباره Dynamic Pool یا Traditional Pool، بررسی Licenseها، طراحی RAID Protection و Hot Spare، انتخاب Tier و Drive و شناخت محدودیت های ساختاری، پایه ایجاد یک Storage Pool پایدار را شکل می دهد. زمانی که این مراحل با دقت انجام شود، زیرساخت آماده تعریف Storage Resourceهایی مانند LUN، File System و VMware Datastore خواهد بود و مدیریت ظرفیت در طول زمان با اطمینان انجام می شود.

سوالات متداول

Dynamic Pool برای چه سناریوهایی انتخاب بهتری است و چه زمانی Traditional Pool منطقی تر است؟
Dynamic Pool معمولاً زمانی انتخاب می شود که هدف، ساده تر شدن مدیریت و انعطاف در استفاده از Driveها باشد و Traditional Pool بیشتر وقتی ترجیح داده می شود که طراحی به کنترل دقیق تر بر Tierها و ساختار کلاسیک تر نیاز داشته باشد. تصمیم نهایی معمولاً با توجه به مدل سیستم، نوع بار کاری و سیاست های عملیاتی گرفته می شود.

چطور می توان قبل از ساخت Pool، ظرفیت قابل استفاده را واقع بینانه تخمین زد؟
برای تخمین دقیق، باید اثر RAID، ظرفیت رزروشده برای spare و نوع Driveها در نظر گرفته شود، چون عدد خام ظرفیت همیشه با فضای قابل استفاده یکی نیست. بهترین رویکرد این است که از همان ابتدا، تخمین را بر مبنای ظرفیت usable انجام دهید تا در زمان تخصیص منابع با کمبود ناگهانی فضا روبه رو نشوید.

بهتر است چند Storage Pool در Unity ساخته شود و ساخت تعداد زیاد Pool چه ریسکی دارد؟
به طور کلی ساخت تعداد کمتر Pool، مدیریت را ساده تر می کند و انعطاف تخصیص ظرفیت را بالا می برد، در حالی که تعداد زیاد Pool می تواند پیچیدگی عملیاتی و پراکندگی ظرفیت ایجاد کند. معمولاً زمانی Pool جداگانه ساخته می شود که الزام فنی مشخصی برای جداسازی بارهای کاری وجود داشته باشد.

آیا امکان تبدیل Traditional Pool به Dynamic Pool یا برعکس بدون توقف سرویس وجود دارد؟
در عمل این تبدیل مستقیم معمولاً به صورت یک “تبدیل درجا” انجام نمی شود و بیشتر به معنی ساخت Pool جدید و جابه جایی برنامه ریزی شده منابع است. اگر هدف چنین تغییری باشد، باید از ابتدا برای مهاجرت، ظرفیت و زمان بندی مناسب در نظر گرفته شود تا ریسک عملیاتی کنترل شود.

اگر Pool در حالت oversubscription قرار بگیرد، چه پیامدی برای سرویس ها دارد؟
Oversubscription به خودی خود به معنی قطع سرویس نیست، اما ریسک کمبود فضای واقعی را بالا می برد و اگر رشد مصرف به موقع کنترل نشود می تواند به شرایط بحرانی منجر شود. در چنین وضعیتی معمولاً باید هم مصرف Snapshot و thin provisioning مدیریت شود و هم برنامه توسعه ظرفیت جدی گرفته شود.

چه معیارهایی برای انتخاب نوع RAID مناسب در سطح Pool وجود دارد؟
انتخاب RAID معمولاً بر اساس سه عامل انجام می شود: سطح حفاظت مورد انتظار، عملکرد موردنیاز و میزان ظرفیت قابل قربانی برای parity یا mirror. برای بارهای کاری حساس، حفاظت بالاتر مهم تر است و برای بارهای کاری حجیم، تعادل بین ظرفیت و حفاظت تعیین کننده می شود.

چه نکاتی در انتخاب Drive size و ترکیب Driveها برای جلوگیری از هدررفت ظرفیت مهم است؟
ترکیب نامتوازن Driveها می تواند باعث شود بخشی از ظرفیت عملاً بلااستفاده بماند یا بهره وری کاهش پیدا کند، به خصوص وقتی اندازه Driveها تفاوت زیادی داشته باشد. معمولاً انتخاب Driveهای هم رده و برنامه ریزی رشد مرحله ای باعث می شود ظرفیت به شکل قابل پیش بینی تری مصرف شود.

در طراحی Pool برای VMware vVols، چه اشتباهات رایجی باعث دردسر در Policyها می شود؟
اشتباه رایج این است که قابلیت ها و Tagها طوری تعریف شوند که با نیاز واقعی Policyهای vSphere هم راستا نباشند و بعداً مدیریت Policyها سخت شود. بهتر است از ابتدا Tagها طوری تعریف شوند که معنی عملیاتی روشن داشته باشند و باعث سردرگمی در انتخاب Storage توسط Policy نشوند.

برای کارایی بهتر، آیا جداسازی Workloadها در Poolهای مختلف توصیه می شود یا تجمیع آن ها؟
اگر بارهای کاری ویژگی های کاملاً متفاوت و نیازهای متضاد داشته باشند، جداسازی می تواند مفید باشد، اما در بسیاری از محیط ها تجمیع کنترل شده باعث استفاده بهتر از ظرفیت و کاهش پیچیدگی می شود. معیار درست، الزام فنی بار کاری است نه صرفاً سلیقه طراحی.

اگر بعد از ساخت Pool با خطاهای مربوط به کمبود Drive یا ناسازگاری انتخاب ها مواجه شوید، اولین نقطه بررسی چیست؟
اولین بررسی معمولاً تطابق تعداد Driveهای در دسترس با سیاست های حفاظت و ظرفیت رزروشده است، چون بسیاری از خطاها از همینجا شروع می شوند. بعد از آن باید سازگاری انتخاب ها با نوع Deployment و محدودیت های ابزار مدیریتی بررسی شود تا مسیر اجرا اصلاح شود.

چه زمانی بهتر است روی یک Pool جدید، ابتدا منابع کم ریسک ساخته شود و چه زمانی می توان مستقیم منابع اصلی را ایجاد کرد؟
وقتی طراحی جدید یا ترکیب Driveها جدید است، ایجاد منابع کم ریسک و بررسی رفتار مصرف و هشدارها کمک می کند از خطاهای طراحی زودتر مطلع شوید. در محیط های پایدار و استاندارد، اگر پیش نیازها دقیق رعایت شده باشد، معمولاً می توان مستقیم منابع اصلی را هم ایجاد کرد.

برای جلوگیری از پر شدن ناگهانی Pool، چه سیاست مدیریتی کلی پیشنهاد می شود؟
بهترین سیاست این است که آستانه های هشدار جدی گرفته شوند و رشد مصرف به صورت دوره ای بازبینی شود، مخصوصاً در محیط هایی که Snapshot و thin provisioning فعال است. اگر ظرفیت به جای واکنشی، پیشگیرانه مدیریت شود، احتمال رسیدن به شرایط بحرانی به مراتب کمتر می شود.

برای دریافت مشاوره تخصصی در این زمینه، می‌توانید از طریق صفحه «ارتباط با ما» با کارشناسان آکو در ارتباط باشید.